I will attempt to speak without hesitation, repetition or deviation but for slightly longer than just a minute.

The first Easter was messy, complicated and humbling.

Byddaf yn ceisio siarad heb betruso, ailadrodd na gwyriad ond am ychydig dros funud.

Roedd y Pasg cyntaf yn flêr, yn gymhleth ac yn ostyngedig.

It was messy because the women who went to the tomb did so not to encounter the resurrected Jesus, but to anoint his battered and bruised corpse. We sometimes need these moments to let that awful reality sink in. They were going to minister to the dead Jesus. Archbishop Rowan Williams implores us not to let the alleluias of Easter Day drown out the cries of the crucified one; and yet that is precisely what we do in normal circumstances, not that we perhaps can remember such a time.

Roedd yn flêr oherwydd bod y menywod a aeth i’r beddrod yn gwneud hynny i beidio â dod ar draws yr Iesu atgyfodedig, ond i eneinio ei gorff cytew a chleisiedig. Weithiau mae angen yr eiliadau hyn arnom i adael i’r realiti ofnadwy hwnnw suddo. Roeddent yn mynd i weinidogaethu i’r Iesu marw. Mae’r Archesgob Rowan Williams yn ein gorfodi i beidio â gadael i aleluias Dydd y Pasg foddi crio yr un croeshoeliedig; ac eto dyna’n union yr hyn a wnawn mewn amgylchiadau arferol, nid ein bod efallai yn gallu cofio amser o’r fath.

It was complicated. It goes without saying that this was not supposed to happen. It was not in the disciples’ script. They had hoped, as two of them were about to say later to the stranger on the road to Emmaus that Jesus might be the Messiah. Their dreams and aspirations which seemed solid on Palm Sunday had evaporated by Maundy Thursday and Good Friday, scattering to the four corners of the earth.

Roedd yn gymhleth. Mae’n rhaid dweud nad oedd hyn i fod i ddigwydd. Nid oedd yn sgript y disgyblion. Roedden nhw wedi gobeithio, gan fod dau ohonyn nhw ar fin dweud yn ddiweddarach wrth y dieithryn ar y ffordd i Emmaus y gallai Iesu fod y Meseia. Roedd eu breuddwydion a’u dyheadau a oedd yn ymddangos yn gadarn ar Sul y Blodau wedi anweddu erbyn Dydd Iau Cablyd a Dydd Gwener y Groglith, gan wasgaru i bedair cornel y ddaear.

It was humbling because God had raised Jesus from the dead and was in charge. Thus, while Matthew begins his account of the resurrection with Mary Magdalene and the other Mary going to the burial plot, it is God who turns their world upside down once again. An angel rolls back the storm, instilling the fear of the divine into the guards and wearing heavenly garments asks them, and without any hint of humour, almost orders them not to be afraid. Jesus is risen, they are told with the invitation to look inside the tomb and the direction to tell the others that this is the case. Jesus is alive.

Roedd yn ostyngedig oherwydd i Dduw godi Iesu oddi wrth y meirw a’i fod wrth y llyw. Felly tra bod Matthew yn dechrau ei adroddiad am yr atgyfodiad gyda Mair Magdalen a’r Mair arall yn mynd i’r cynllwyn claddu, mae Duw yn troi eu byd wyneb i waered eto. Mae angel yn rholio yn ôl y storm, gan ennyn ofn y dwyfol yn y gwarchodwyr a gwisgo dillad nefol, a heb unrhyw awgrym o hiwmor, mae bron yn eu gorchymyn i beidio ag ofni. Mae Iesu wedi codi, dywedir wrthynt gyda’r gwahoddiad i edrych y tu mewn i’r beddrod a’r cyfarwyddyd i ddweud wrth y lleill fod hyn yn wir. Mae Iesu’n fyw.

As they are going to do just that, Jesus meets them, and they worship him clinging to his feet whilst doing so, oblivious to a world of social distancing.

Go and tell them, the risen Lord insists. I will see them in the Galilee.

Gan eu bod nhw’n mynd i wneud yn union hynny, mae Iesu’n cwrdd â nhw, ac maen nhw’n ei addoli yn glynu wrth ei draed wrth wneud hynny, yn anghofus i fyd o bellter cymdeithasol.

Ewch i ddweud wrthyn nhw, mae’r Arglwydd atgyfodedig yn mynnu. Byddaf yn eu gweld yn y Galilea.

This Easter is messy, complicated and humbling. It is messy and complicated for the way we live has been challenged. The world has been turned upside down. It is humbling because amid the darkness of covid-19, shafts of light, compassion, even heroism have come. These though are not in themselves the message of Easter, although they may be said to flow from it.

Mae’r Pasg hwn yn flêr, yn gymhleth ac yn ostyngedig. Mae’n flêr ac yn gymhleth oherwydd mae’r ffordd rydyn ni’n byw wedi cael ei herio. Mae’r byd wedi’i droi wyneb i waered. Mae’n wylaidd oherwydd yng nghanol tywyllwch covid-19, mae siafftiau o olau, tosturi, hyd yn oed arwriaeth wedi dod. Er nad y rhain yw neges y Pasg ynddynt eu hunain, er y gellir dweud eu bod yn llifo ohoni.

Easter proclaims that death has been conquered and there is no need to be afraid. It was not an easy gospel to hear, not then and indeed not now. The earliest disciples stumbled into the light of this truth, as we do today. We go out today into a world where people are often fearful and keep themselves at a distance. We go with the same message: Jesus is risen.

The Easter words we exchange: ‘Alleluia! Christ is risen!’ were at one stage words with which Christians would greet each and the world during the Easter period. My prayer is that we would have opportunities to exchange those words in the days that lie ahead. The world is changed by the events of the first Easter and its message needed now more than ever. Amen.

Mae’r Pasg yn cyhoeddi bod marwolaeth wedi’i goresgyn ac nid oes angen ofni. Nid oedd yn efengyl hawdd ei chlywed, nid bryd hynny ac yn wir nid nawr. Fe wnaeth y disgyblion cynharaf faglu i olau’r gwirionedd hwn, fel rydyn ni’n ei wneud heddiw. Rydyn ni’n mynd allan heddiw i fyd lle mae pobl yn aml yn ofni ac yn cadw eu hunain o bell. Rydyn ni’n mynd gyda’r un neges: mae Iesu wedi codi.

Y geiriau Pasg rydyn ni’n eu cyfnewid: ‘Alleluia! Roedd Crist wedi codi! ’Ar un adeg roedd geiriau y byddai Cristnogion yn cyfarch pob un ohonynt a’r byd yn ystod cyfnod y Pasg. Fy ngweddi yw y byddem yn cael cyfleoedd i gyfnewid y geiriau hynny yn y dyddiau sydd o’n blaenau. Mae’r byd yn cael ei newid gan ddigwyddiadau’r Pasg cyntaf ac mae angen ei neges nawr yn fwy nag erioed. Amen.