Pa mor hir fyddi di’n ein cadw ni i ddyfalu? Dyma’r cwestiwn a ofynnwyd i Iesu. Os mai ti yw’r Meseia, dywed wrthym yn blaen? Gofynnir y cwestiwn hwn i Iesu yng Ngŵyl y Cysegru neu Wledd y Maccabeaid. Roedd hwn yn ddathliad o gyfnod pan safodd y bobl Iddewig yn gadarn yn erbyn gormeswr. Roedd yn ŵyl o ryddhau. Yn amser Iesu, roedd yr Iddewon yn edrych ymlaen at gael eu rhyddhau gan ormeswr imperialaidd arall, ac roedd llawer yn gobeithio y byddai’r Meseia yn eu harwain. Nid yw’n syndod eu bod am wybod ai Iesu oedd cyflawniad gobaith Meseianaidd.

Atebodd Iesu, “Rwyf eisoes wedi dweud wrthych – ac nid ydych yn credu.” Mae Iesu yn dweud rhai pethau anghyfforddus ar adegau. Mae’r gweithredoedd y mae’n eu gwneud yn tystio i hyn. Mae popeth a wnaeth Iesu yn pwyntio at bwy ydyw. Mae hyn yn enwedig felly, neu yn arbennig o wir yn yr Efengyl yn ôl loan. Mae’r gwyrthiau’n arwyddion o bwy yw Iesu – a beth yw ei ddiben. Mae’r Pasg yn amser pan gawn ni fel Cristnogion ddarganfod pwy yw Iesu unwaith eto – a pharatoi ein hunain o’r newydd ar gyfer y Pentecost. Mewn ychydig wythnosau, bydd yr eglwys yn dathlu’r amser y mae’r Ysbryd yn cael ei roi i ni, i bob un ohonom fel rhodd a hefyd yn ein galluogi i ymgysylltu â chenhadaeth gyda’r rhai o’n cwmpas. Wrth galon cenhadaeth yr eglwys mae rhannu stori Iesu Grist.

Nid ydym yn ei rhannu oherwydd ei bod yn stori hyfryd – er ei bod. Nid ydym yn ei rhannu oherwydd ei bod yn stori y gallwn ddysgu ohoni – er y gallwn. Yn hytrach, rydyn ni’n rhannu stori Iesu oherwydd mae’r Iesu rydyn ni’n sôn amdano yn trawsnewid bywydau. Nid yw’r stori yn trawsnewid bywydau. Iesu sy’n gwneud hynny.

Amser y Pasg rydyn ni’n dathlu bod Iesu’n newid popeth. Nid yw’r dathliad hwn yn ymwneud â threchu marwolaeth yn unig. Byddai hynny’n ddigon o reswm. Nid yn unig oherwydd bod Iesu wedi cael gwared ar golyn pechod. Dyna fyddai rheswm dros ddathlu. Neu oherwydd yn Iesu mae gennym esiampl i’w ddilyn a rhywun sy’n ein galw yn ôl ein henw, dylen ni gyd fod yn dawnsio rwan. Mae hyn oherwydd mai Iesu yw’r un sy’n ein gwneud ni’n gyfan.

Mae awdur Llyfr y Datguddiad yn gweld byd y bydd Duw yn gwbl fuddugol ynddo. Duw sy’n rheoli. Mae llawer ohonom ychydig yn ddryslyd pan fyddwn yn agor y testun hwn. Rydym yn ei chael yn ddryslyd gyda delweddau sy’n ddieithr i ni a thu hwnt i’n dealltwriaeth. Yn llyfr y Datguddiad, mae Duw yn rhoi darlun inni o sut beth yw bywyd. Ystyr y gair ‘apocalyptaidd’ yw ‘dadorchuddio’. Dychmygwch am eiliad eich bod chi’n deffro mewn ystafell dywyll, ac yna’r llenni’n cael eu tynnu’n ôl a’r haul yn tywynnu. Mae’ch llygaid sydd wedi dod i arfer â’r tywyllwch bellach yn gorfod addasu i olau’r haul. Mae angen i ni blincio droeon cyn i ni ffocysu.

Yn y darn hwn, gwelwn fod pobl Dduw yn cael eu tynnu o bob cenedl ac iaith. Nid yw dwyieithrwydd yn broblem yn nheyrnas Dduw. Mae pob person, cymuned, iaith, cenedl yn cael ei drysori a’i herio oherwydd ei fod yn rhan o rywbeth mwy. Mae pobl Dduw yn cydnabod bod iachâd a chyfanrwydd (iachawdwriaeth) yn perthyn i Dduw yn unig ac yn cael eu cynnig ganddo. Maen nhw’n cael eu cynnig gan Dduw ac oen Duw, y Meseia.

Ni chafodd Iesu ei gydnabod fel y Meseia oherwydd nid oedd yn ffitio’r mowld. Dychmygwch hyn wedyn…. (mae angen i chi wybod fy mod yn caru llyfr y Datguddiad – mae’n llyfr gwych), yng nghanol popeth pan fydd nef a daear yn cwrdd, mae Duw yn cael ei ddatgelu fel oen. Mae Duw yn cael ei ddatgelu fel un gostyngedig a diamddiffyn. Mewn byd o ymerodraeth a lle mae nerth yn iawn, mae Duw yn wahanol – ac yn gofyn i ni, yn ein galw, yn mynnu ein bod ni, yn wahanol hefyd. Mae awgrym o hyn yn y darn hwn lle gofynnir i Ioan pwy yw’r bobl wedi’u gwisgo mewn gwyn? Mae’r angel yn esbonio i Ioan eu bod nhw’n bobl sydd wedi cael eu merthyru oherwydd eu ffydd.

Nid yw dilyn ffordd yr oen yn hawdd. Mae’n gostus iawn weithiau. Nid yw rhai rhannau o’r byd mor gostus ag eraill. Gallai dilyn Iesu ym Mryncroes fod ychydig yn anghyfleus weithiau. Nid yw fel arfer yn peryglu bywyd! Mae Iesu’n cysuro ac yn herio. Mae Iesu’n rhoi’r dewis inni ei ddilyn neu beidio.

Mae Iesu’n gofyn inni ei ddilyn drwy ei ddilyn yn ei ffordd. Mae Iesu’n gosod cyfuchlin penodol sy’n ffurfio patrwm byw. Bydd y rhai ohonoch sy’n gallu darllen mapiau yn gwybod mai cyfuchluniau yw’r llinellau holl bwysig sy’n pennu pa lwybr sydd orau i’w gymryd.

Mae’r patrwm ar gyfer dilyn Iesu yn dechrau ac yn gorffen yn y gair, ‘ufudd-dod’. Nid yw hyn allan o gaethwasiaeth, ond allan o gariad. Mae Duw yn caru ac yn tywallt ei fendith arnom. Duw sy’n ein dewis ni, ac rydyn ni’n ymateb.

Gelwir arnom i fod yn bobl genhadol. Gyda’n gilydd mae angen inni weithio allan beth mae hynny’n ei olygu ym Mryncroes. Ym mhob eglwys bydd yn golygu ein bod yn lleoedd gweddi, croeso a gwahoddiad.

Pa mor aml ydyn ni’n gweddïo? A ddylem ni gyfarfod yn wythnosol i weddïo?

Pa mor aml rydyn ni’n darllen yr Ysgrythurau gyda’n gilydd?

Pryd mae creu cyfleoedd i bobl ddod heblaw ar ddydd Sul?

Ac, yr un mor bwysig, pa dystiolaeth sydd yna fod ein bywydau yn cael eu newid gan y ffaith ein bod wedi cyfarfod â Iesu?

Newidiodd y Pasg bopeth. Cynigiodd Duw yn Iesu ffordd wahanol o fyw a bod inni. Gadewch inni ei fyw a gwahodd eraill i ymuno â dawns Iesu.